Morze, jak to morze.
Każde spowite jest blaskiem zachodzącego już słońca.
Każde o świcie płonie jasnym obłokiem.
Każde jak zwierciadło odbija błękit nieba.
Każde niby tak podobne. a jednak takie inne.
Jednak To morze jest niepowtarzalne.
Jest częścią kultury.
Częścią naszych polskich dziejów.
Historyczne głębiny kuszą ciekawością,
A odkryte miejsca urzekają swym pięknem.
Czasem nieświadomie rozwikła ono wszelkie problemy,
Szepcąc do Ciebie, prosto do Twej duszy.
Z każdą falą przekazuje nam mnóstwo miłości,
Tyle ciepła.
Morze jest niczym setki myśli przywołanych w ciszy.
W ciszy wiatru pełnego wspomnień.
Refleksji.
Fale zimne zalewają brzeg,
wynosząc przy tym złoty bursztyn.
Tu stara łódka, tam spróchniała kłoda.
Owity tajemniczością widok.
Ale morze, jak to morze.
majki