Ostatnio z nudów zaczęłam wertować kartki kalendarza. Wśród wielu zaznaczonych na czarno, szaro i czerwono dat przemknęło mi multum różnych świąt, poczynając od wszystkim znanego Dnia Kobiet czy Środy Popielcowej, aż po bardziej oryginalny Dzień Rozwiązanych Sznurówek, Święto Mańkuta i Dzień Uśmiechu. Wśród nich znalazł się również Międzynarodowy Dzień Języka Ojczystego, który przypada niebawem, bo na 21 lutego.
Szczerze mówiąc, zainteresowała mnie trochę ta informacja, tym bardziej, że nigdy wcześniej nie obiła mi się o uszy. Postanowiłam więc poszukać na ten temat trochę więcej wiadomości...
Według jednego z portali informacyjnych ustanowiony przez UNESCO Międzynarodowy Dzień Języka Ojczystego obchodzimy od 10 lat. Data 21 lutego jest uczczeniem pamięci studentów z Bangladeszu, którzy zginęli w 1952 roku, kiedy to domagali się nadania językowi bengalskiemu statusu urzędowego. Sprawa rozpowszechniła się na cały świat, więc teraz i my "świętujemy".
Szkoda, że niewiele się o tym mówi.
I Ty pomyślisz sobie pewnie, czy w ogóle warto cokolwiek pisać o teoretycznie nic nieznaczącym 21 lutym? Racja, dobre pytanie. Odpowiedź jest równie prosta: jasne, że warto. Każda okazja jest dobra, by porozmawiać o tak ważnym dla nas języku polskim.
Na podobne zagadnienie, jak wiemy, wypowiadało się kilku kolegów i koleżanek w poprzednich artykułach, więc nie ma sensu powtarzać po raz kolejny tego samego. Chciałabym tylko od siebie dodać, że o język warto, wręcz trzeba walczyć. Oczywiście, nie piszę tego w zamyśle chodzenia po ulicy z wielkimi afiszami, lecz po to, abyśmy wspólnie zwrócili uwagę na konieczność ochrony dziedzictwa językowego.
Jak podaje UNESCO, ponad połowie z sześciu tysięcy istniejących języków grozi zniknięcie w przeciągu kilku następnych pokoleń. Kto wie, czy naszego polskiego języka w przyszłości również nie czeka taki los? Być może zostanie wyparty przez niemiecki, angielski, chiński, lub japoński?
Nie pozostaje nam nic innego, jak troszczyć się o jedną z najważniejszych części polskiej kultury - język ojczysty.
"Mowa nasza, nasz język jest naszym największym skarbem kulturalnym.
Broniąc go, bronimy samej istoty naszej kultury."
Jarosław Iwaszkiewicz
Cytrynka